Het zou inderdaad een hele stap zijn, als dat gebeurde én als er beter toezicht was op het bankbedrijf. Maar zijn we er dan? Is er dan sprake van fatsoenlijk bankbedrijf.
Nee, want fatsoenlijk bankieren zou ook moeten betekenen dat banken hun spaarders, die immers het kapitaal verschaffen waarmee ze geld verdienen, behoorlijk behandelen. Dat is nu absoluut niet het geval. Vooral de grote Nederlandse banken melken hun spaarders sinds jaar en dag uit, met miljardenwinsten tot gevolg. De bedragen voor te hoge salarissen en bonussen, die hier en daar nu schoorvoetend worden aangepakt, vallen in het niet bij de woekerwinsten die gemaakt worden doordat banken hun spaarders systematisch te lage rentes bieden op spaarrekeningen waarvan de rente jaar-in-jaar-uit verlaagd wordt.

In het afgelopen jaar is hier (o.a. door publicaties op www.vanspaarbankveranderen.nl en www.laagstespaarrentes.nl) al veel over bekend geworden. En weten steeds meer spaarders dat ze geregeld moeten nagaan of hun aanvankelijk zo aantrekkelijke spaarrente niet inmiddels stilletjes verlaagd is, waardoor overstappen op een betere spaarvorm nodig is.
Bij de grote Nederlandse banken zelf is echter nog weinig te merken van fatsoenlijk omgaan met spaarders. Maar wat is dat eigenlijk, fatsoenlijk omgaan met spaarders? Hoe behandel je klanten die hun geldzaken al jaren, vaak tientallen, bij je in vertrouwen geven. Daarover wordt in bankkringen nog nauwelijks nagedacht.

Hier en daar in marketingkringen wel. Zo schreef Bram van Essen op 20 januari op Marketing Intelligence Blog: “De spaarmarkt is voor veel consumenten altijd erg ondoorzichtig geweest. Banken besteedden relatief weinig aandacht aan de spaarproducten, immers met hypotheken en leningen werd meer verdiend. Afgelopen jaar werd het binnenhalen van spaargeld echter om andere redenen interessant en dus werden massaal nieuwe spaarproducten met interessante rentes geïntroduceerd. Deze nieuwe producten hadden tot doel om ´nieuw´ geld binnen te halen en dus… werd de bestaande spaarklant ‘met rust gelaten’. Dit terwijl het gat tussen hun bestaande spaarproduct en de nieuwe rekening soms wel 3% was.

In hetzelfde blog reageert Robin: “Je bestaande klanten uitmelken tegen hoge prijzen en alleen prospects en klanten die dreigen weg te lopen een goed aanbod doen. Wat een kortzichtige en cynische manier van zaken doen (..), want het lef ontbreekt om te investeren in de lange termijn opbrengsten.
En dat heeft geleid tot cynische klanten. Klanten die steeds mondiger worden en (..) die bedrijven voor geen cent vertrouwen en er min of meer vanuit gaan dat ze een oor aangenaaid krijgen.
Ik denk (of eigenlijk: hoop) dat het onvermijdelijk is dat er een kentering komt: Een opkomst van eerlijk en transparant zaken doen. Klanten belonen voor hun (blijvende) investering in jou, de dienstverlener. De eerste bedrijven die dit doen zullen zich zeker onderscheiden, de rest zal uiteindelijk volgen.”

Wat zouden banken die zich willen onderscheiden kunnen doen:

• Rentes op spaarrekeningen laten variëren met de marktrente. En niet zoals de grote banken nu doen, de rente gelijk houden of verder verlagen als de marktrente stijgt.
• Eigen spaarders actief (bijvoorbeeld per mail of sms, en niet alleen via onpersoonlijke folders of advertenties) wijzen op betere spaarmogelijkheden binnen de bank.
• Spaarders (nieuw en oud) een overstapservice bieden, waarmee spaargeld automatisch wordt overgeheveld naar nieuwe spaarvormen, als die mogelijkheid zich voordoet.

Ik ben ervan overtuigd dat de bank die dergelijke acties onderneemt naar spaarders, belangrijke stappen zet om het vertrouwen van spaarders te herwinnen, en dat zou wel eens een aanzienlijk marktaandeel kunnen opleveren.